مرتضی افقه، تحلیلگر اقتصادی در گفتوگو با اطلاعات آنلاین درباره مدیریت اقتصادی در شرایط پساجنگ اظهار داشت: جنگ ایران با آمریکا و غرب ۲۰ سال است که شروع شده و کشور بابت تبعات فضای جنگی هزینههای زیادی متحمل شده است. جنگ از تحریمهای گسترده در سال ۱۳۸۴ شروع شد و همچنان ادامه دارد. در واقع مردم ایران بدون اینکه ماشهای فعال و موشکها شلیک شود، تحت تاثیر وضعیت جنگی زیر فشار اقتصادی دشواری و محدودیتهای زیادی را دیدهاند.
دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز در ادامه گفت: وقتی جنگ میشود، به طور کاملا طبیعی تقاضا از جانب مردم سیر صعودی میگیرد. بنابراین دولت باید بیتوجه به تبعات پساجنگ، آذوقه، اقلام بهداشتی و سایر اقلام لازم را به هر نحوی که شده تامین کند تا جامعه حداقل از تهیه اقلام مورد نیاز اطمینان خاطر داشته باشد. همچنین حتیالمقدور امکان بهرهبرداری از اینترنت باشد تا آنها که در فضای مجازی فعالیت اقتصادی میکنند و تعدادشان کم هم نیست، از درآمد خود محروم نشوند. در این باره حتی میتوان به دولت پیشنهاد داد از کسب و کارهای کوچک مالیات نگیرد تا آنها خطر ورشکستگی نداشته باشند.
افقه افزود: وقتی کشوری بنا به دلائلی سایه جنگ را بالای سر خود احساس میکند، دستگاههای مرتبط باید «ذخیرهسازی» را جدی بگیرند تا در صورت درگیری دوباره نظامی، امکان تامین مایحتاج جامعه فراهم شود. چون مردم اگر نگران کالا نباشند، دیگری ضرورتی نمیبینند به بازار هجوم بیاورند. با این توضیح که اگر تقاضا به هر دلیلی از حد بگذرد، هم موجب میشود کالا به غلط فقط در اختیار بخشی از جامعه قرار بگیرد، هم اینکه به خودیِ خود قیمتها افزایشی میشود.
این چهره دانشگاهی اقتصاد خاطرنشان کرد: اینکه دولت اقدام به توزیع کالابرگ میکند، در شرایط محدودیتهای اقتصادی میتواند حکم مسکن را داشته باشد. بنابراین دولتیها در صورت موجود بودن بودجه کافی، مبلغ بیشتری برای خانوار در قالب کالابرگ در نظر بگیرند تا از این طریق مردمی که استرس و اضطراب جنگ دارند، دستکم نگرانیشان بابت خورد و خوراک کمتر شود.